هر اثر ادبی که خوانندگان علاقه‌مند در اوقات فراغت می‌خوانند، خواه بپذیرند یا نه، به طرز چشمگیری برایشان مفید است. فوایدی که دوستان غیر کتاب‌‌خوانشان از آن محروم‌اند.

با این حال این نوع مطالعه،فقط برای باهوش‌تر کردن یا کمک به عملکرد بهترشان در مدرسه نیست. نتایج تحقیقات بارها و بارها ثابت کرده‌ است که خواندن رمان، هم از نظر فیزیکی و هم از نظر احساسی برای مردم مفید است. فایده‌ای که بسیاری از مردم، حتی از وجودش هم بی‌خبرند.

در ادامه با فایده‌هایی که رمان‌خوان‌ها از این تفریحشان می‌برند، بیش‌تر آشنا می‌شویم.

نتایج شگفت‌انگیز تحقیقات درباره‌ی کسانی که رمان می‌خوانند

آن‌ها احساسات دیگران را بهتر درک می‌کنند

وقتی خواننده‌ای غرق در داستانی می‌شود، ناخودآگاه با وقایعی خیالی که همراه هر شخصیت وجود دارد، هم‌داستان می‌شود. همین موضوع سبب می‌شود که وی احساسات و عواطف هر شخصیت را در خود حس کند، خواه متوجه این موضوع بشود یا نه. چیزی که روان‌شناسان آن را «همدلی» می‌نامند.

نتیجه‌ی مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۳ نشان داد که مغز رمان‌خوان‌ها در نقاطی که با زبان و احساس رابطه دارد، فعال‌تر است؛ که همین عامل، آن‌ها را از افراد پیرامون خود آگاه‌تر می‌سازد. کسانی که رمان می‌خوانند بهتر درک می‌کنند که هم‌کلاسی‌ها، دوستان یا اعضای خانواده‌شان چه احساسی دارند. درست مثل احساسات یک شخصیت داستان در کتاب.

آن‌ها بهتر می‌خوابند

وقتی درباره‌ی یک خواننده‌ی مشتاق فکر می‌کنیم، اغلب ممکن است کسی را تصور کنیم که خودش را زیر پتو قایم کرده و با نور چراغ‌قوه کتاب می‌خواند! آن‌هایی که رمان می‌خوانند گاهی لذت خواب شبانه را وقف به پایان رساندن داستانی جالب می‌کنند، اما به طور کلی وقتی که بخوابند، خواب خوبی دارند!

خواندن، موجب کاهش استرس می‌شود. از آنجایی که بسیاری از کارشناسان توصیه می‌کنند تا برای پیش از خواب، یک رویه‌ی استرس‌زُدا ایجاد کنیم، بنابراین به پایان رساندن روز با یک کتاب، ایده‌ی بدی نیست. خواندن، هم مغز را به کار می‌گیرد و هم آن را آرام می‌کند. آن‌هایی که قبل از خواب زمان زیادی را به خواندن اختصاص می‌دهند، از آن زمان برای پاکسازی ذهن‌شان از منابع استرس‌زایی که در طول روز با آن مواجه بودند، بهره می‌برند.. همین‌طور مغزشان را به آرامی برای فعالیت شبانه، آماده می‌کنند.

آن‌ها کمتر در معرض پیشرفت آلزایمر هستند

بیماری آلزایمر یکی از اصلی‌ترین انواع زوال عقل است، که با افزایش سن رخ می‌دهد. یک فرد هر قدر زمان بیش‌تری را صرف حل کردن معما و درک رویدادها کند، احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر در وی کم‌تر خواهد بود. رمان‌خوان‌های عادی همواره در طول مطالعه با چنین کارهایی سر و کار دارند و از این بابت، احتمال ابتلا به آلزایمر در آن‌ها کم‌تر از دیگران است.

فعالیت‌های محرک مغز، مانند خواندن و نوشتن، در مدت طولانی، منجر به بهبود عملکرد مغز در سنین پیری می‌شود. بنابراین آن‌هایی که بخش اعظمی از زندگی خود را با مسائل پیچیده و داستان‌های هیجان‌انگیز درگیر می‌کنند، مغز خود را برای ایام پیری سرحال‌تر نگه‌می‌دارند.

آن‌ها واقع‌بین‌تر هستند

کسانی که زمان زیادی را به خواندن اختصاص می‌دهند، به طور کامل در یک دنیای خیالی غرق نمی‌شوند. هر چند  گاهی صرف زمان برای  دور بودن از دنیای واقعی برایشان لذت‌بخش است، اما آن‌ها آماده‌اند تا به محض این‌که کتاب را زمین گذاشتند، اتفاقات روزمره‌ی زندگی را مدیریت کنند.

کسانی که رمان می‌خوانند، به دلیل همدلی بیشتر و فهم عمیق‌تر از مردم و رفتارشان، نسبتا مهربان و باهوش هستند. داستان‌هایی که می‌خوانند به آن‌ها  یاد می‌دهد که چگونه مشکلات را حل کنند، اختلافات را مدیریت کنند و برای چیزهای غیرمنتظره آماده شوند. زیرا آن‌ها صدها شخصیت مختلف را دیده‌اند که بارها و بارها بر موانع دشوارشان غلبه کرده‌اند.

نتیجه‌گیری

آنچه که مطرح شد، نشان می‌دهد کسانی که پیوسته رمان می‌خوانند احتمالا در جایگاهی بهتر از کسانی هستند که از این کار اجتناب می‌کنند.

رمان‌خوان‌ها با بهره‌مندی از توانایی‌های توسعه‌یافته‌ای مثل اهمیت به دیگران، خواب بهتر، احتمال کمتر در ابتلا به بیماری‌های ناتوان‌کننده و درک عمیق‌تر از واقعیت، برای خود زندگی سالم‌تر و شادتری را فراهم می‌کنند. همین موضوع برای هر کسی آن‌قدر خوب و مهم هست که بهانه‌ای برای کتاب‌خوانی باقی نگذارد؛ و شروع به خواندن کتاب‌های قفسه‌ی کتاب‌خانه‌اش کند.

منبع: Lifehack

کانال تلگرام تخفیفان